Toen wij in Hoi An klaar waren met winkelen en we weer beseften dat we op reis waren door Vietnam in plaats van door een winkelstraat, moesten we gaan beslissen wat ons volgende reisdoel werd. De stad Dalat kreeg onze goedkeuring. Maar voordat we daar waren aangekomen waren we 5 dagen verder. Lees in deze post dat Barbara eigenlijk helemaal niet raar eet, dat Mark een aanrijding had met een cyclo, het maken van wierook nog verdraaid moeilijk was en nog veel meer.Toen we Hoi An verlieten, gingen we eerst met een taxi naar Danang, een grote plaats aan de kust van Vietnam. De rit duurde 3 kwartier, en kostte ons samen nog geen 8 euro. Voor dat geld kom ik niet eens van het centrum naar huis!! Maar ja, we wennen eraan. Toen we eenmaal in Danang waren zijn we met de trein naar Nha Trang gegaan.. een reis van 8 uur, met (wat we wel apart moesten betalen) een warme maaltijd en een overdreven geweldadige film. Zoals we al gewend zijn van de NS vertrok de trein met 3 kwartier vertraging die na 8 uur rijden nog niet was ingelopen. Barbara las haar boek, en Mark keek zijn ogen uit naar de afgehakte ledematen en de vechtkunsten van de Chinese acteurs op de televisie in de trein. De mannelijke Vietnamezen keken allemaal aandachtig, terwijl voor ons een oud vrouwtje heerlijk lag te slapen op de vloer van de coupe. Niet echt hygienisch, maar een omschrijving van de wc ( of wat er voor door mocht gaan) in de trein zal ik jullie besparen.

Om 22.30 kwamen we aan in Nha Trang, waar we snel het bed indoken om er de volgende dag verfrist om 11.00 uit te komen. Van onze reisagent in Hoi An hadden we te horen gekregen dat er een bus reed van Nha Trang naar Dalat. Die koste 5 dollar en deed er 6 uur over. Wij hebben uit eindelijk meer dan het 20-voudige betaald, en deden er 3 dagen over. Maar we hebben er geen seconde spijt van gehad. Van Nha Trang, waar we maar 1 dag zijn geweest zijn we naar Dalat gegaan, via een grandioze omweg.

Hoe? We zijn meegereden met twee motorrijders op een toer door de Central Highlands van Vietnam. Met vele stops en geweldige vergezichten ECHT een aanrader voor een ieder die eens wat anders wil in Vietnam dan de tourist trail langs de kust volgen. We begonnen de trip om 08.30 in Nha Trang. Na amper een kilometer gereden te hebben en we stopten voor de eerste foto (die van de blauwe scheepjes hieronder) werd ik van achteren aangereden door een onoplettende cyclo. De beste man had enkel oog voor Barbara, die de weg overstak om de foto te maken. Doordat de chauffeur op het laatste moment (en al tegen mijn enkel was gereden) hard remde, viel de cyclo voorover en kukelde de twee passagiers eruit. Ik moest eigenlijk hard lachen, want naast een schaafwondje en een blauwe plek hield ik er niks aan over. De passagiers zijn overigens niet meer ingestapt..

Na dit goede begin van de rit vertrokken we vol goede moed naar Buon Ma Thuot, een dorpje in de Dak Lak provincie. Onderweg stopte we bij een bakstenenfabriek, waar ik natuurlijk even moest meehelpen om die dingen de oven in te dragen. Het zag er allemaal erg primitief uit, maar het werkte wel. De klei vanuit de grond wordt door een machine gehaald en die maakt er een lange reep van. De mensen snijden ze weer in stukken ter grootte van bakstenen, even drogen in de zon, en dan voor een dag de oven in. Simpel toch?

De eerste dag zijn we ook naar een wierookmakerij geweest. De vrouw die de stokjes maakte had het overduidelijk vaker gedaan.. Met een snelle beweging van haar handen maakte ze een net en vooral rond wierookstokje. Met dit tempo maakte ze er 1.000 per dag. Toen Barbara het probeerde, bleek het toch aardig lastig..want na een minuutje rollen en kneden hadden we een te dik wierookstokje waar de mensen daar allemaal erg moesten lachen. We mochten hem wel houden, maar we zijn het stokje verloren onderweg. In de fotos hieronder kan je Barbara aan het werk zien.

De eerste nacht brachten we door naast een rivier met wild water, waar we kennis maakte met de tandenstokertruukjes van Phuoc, een van onze gidsen op de motor. Ik ben hem nog steeds 3 bier schuldig, de man wist wat ie aan het doen was..:) Deze eerste nacht werdt overigens bruut verstoord door de aanwezigheid van “een monster in de badkamer”,aldus Barbara. Het bleek een kikker te zijn. Tijdens onze missie om het beestje te vangen, sprong het diertje onze kamer in, waarna we hem/haar uit het oog verloren. Op de enige foto die we van hem/haar hebben is ie rood omcirkeld. En ja, we sliepen dus in de dezelfde kamer als het enge monster..

De volgende dag gingen we op weg, maar niet zomaar een weg.. Wat een uitzichten!! Kilometer na kilometer zagen we dorpjes, rijstvelden, mensen aan het werk en kinderen spelen. Ik heb een kort filmpje gemaakt, om een impressie te geven van hoe het eruit ziet. Je kunt het filmpje bekijken door hier te klikken. Ook op deze tweede dag werden we weer overal aan de kant gezet om dingen te zien. Een paddestoelenkwekerij, peperbomen en de oneindige koffieplantages. Bij de paddestoelenkwekerij hadden ze een python als huisdier, natuurlijk wilden wij daar DOLGRAAG mee op de foto.. Barbara mocht eerst. Naast een wurgslang was deze kwekerij ook voorzien van een schitterende moeder de vrouw. Toen ze Barbara en mij zag kon ze niet geloven hoe groot wij waren. Uit de vertaling van onze tolk/gids/motormuis bleek dat zij dacht dat het kwam door de vele melk die wij dronken. Ik legde uit dat het kwam doordat onze ouders ons altijd tegen de kont schopten.. Toen lachtte ze nog harder. Al met al een schitterend mensje die erg blij was met het bezoek van twee reuzen.

Hierna reden wij naar het Lak-meer, waar we zouden gaan slapen in het Jun-dorp. Dit dorp word bevolkt door het M’nong volk, een van de vele bergvolken die Vietnam rijk is. We mochten slapen in een traditioneel longhouse (te zien op de fotos) tussen de lokale bevolking in. We hebben ook een olifantenrit gedaan in dit dorp, verrassend was om te zien dat het dier probleemloos met ons achterop een stukje door het water liep. Na deze olifantenrit en de avondmaaltijd zijn we vroeg gaan slapen voor een nacht vol gekwek, geblaf en gekukelekuuu.. Mijn oordopjes kwamen mooi van pas, Barbara wilde echt genieten en deed het zonder.

De derde en laatste dag reden we van het Jun-dorp naar Dalat, een flinke rit maar wederom voorzien van schitterende uitzichten. Een kort filmpje van een stukje weg/zandpad met gaten staat hier. Op weg naar Dalat stopten we bij een van de vele koffieplantages waar we zelf wat bonen hebben geplukt. Dit seizoen was erg goed voor de boeren, dus die waren wel blij. Onze gids vertelde ons dat de boeren erg rijk werden met de koffie, dat kon je soms zien aan de mooiere huizen die zij bouwden. Hierna gingen wij door naar een tempel net buiten Dalat. Deze tempel was gebouwd op een berg, en bood een mooi uitzicht over de omgeving. Toen wij aankwamen, waren we bijna de enige bezoekers. Misschien kwam dit doordat er de hele tijd iemand op een gong sloeg. En dan was dat niet een kleine gong, om een indicatie te geven van het geluidsvolume. De tempel had verder een paar schitterend geverfde Boeddha’s staan. De kitscherigheid spatte ervan af, maar toen we eenmaal achter de tempel kwamen zagen we pas echt wat kitsch was. Een 10-meter hoge lachende boeddha in zwembadblauw met neonverlichting en een kamer in zijn buik. In Nederland zou dit ongeveer blasfemie zijn, maar de boedhissten hebben wat meer humor.

Na deze tempel reden we verder naar een zijdefabriek, waar we konden zien hoe de levende zijdelarven in kokend water werden gegooid, waarna zij hun zijde konden inleveren. Deze draden werden razendsnel op een rol gedraaid, die daarna weer te drogen werd gedraaid in een andere machine. Uiteindelijk werdt er van deze draden een keurig doek geweven op een machine die, net als een draaiorgel, werd gevoed door ponskaarten. Helaas stonden ze niet aan, dus we zagen ze niet werken.

Toen we Dalat naderden werd de temperatuur wat kouder en moesten we onze warme kleren aandoen. Rond een uur of 5 arriveerden wij in Dalat waar onze gidsen ons afzette bij ons hotel. Zij bleven er zelf ook slapen, want het was al te laat voor hun om nog naar huis terug te rijden. Na afloop van deze drie dagen zijn we het er beiden over eens. We zijn erg blij dat we deze trip gedaan hebben. Behalve de mooie uitzichten hebben we veel geleerd over het werken op het land, de cultuur en het leven van de Vietnamees. Vooral dankzij de vele verhalen van onze gids hebben we een inkijk gekregen in hoe Vietnam werkt. Hij vertelde ook hoe Vietnam veranderd, door toerisme en door elektriciteit in de dorpen. Zou was er tot 5 jaar geleden geen stroom in het dorp waar we sliepen, en inderdaad.. de mensen hadden bijna allemaal een televisie of radio.

Ter afsluiting, dit was een van de hoogtepunten van onze reis, en ik heb zelf erg genoten van het achterop de motor zitten, in plaats van het zelf rijden.. Je ziet zoveel meer omdat je simpelweg niet op het verkeer en de slechte wegen vol gaten hoeft te letten. Bij sommige stops onderweg stopten we echt bij mensen zelf in plaats van een toeristische plek. Hierdoor kregen we echt het gevoel dat we het werkelijke leven zagen van de mensen.

Vandaag hebben we een rustdag en morgen gaan we de bergen rond Dalat verkennen. Tot de volgende post !!

12