We zijn gisteren aangekomen in Ho Chi Minh City (Saigon), maar eerst hebben we 3 dagen heerlijk genoten van Dalat.

We kwamen dinsdag avond in Dalat aan, moe van de reis met de Easy Riders hadden we besloten woensdag maar rustig aan te doen. Maar het is erg moeilijk om niks te doen in een nieuwe stad. Thuis kijk je dan lekker op bed een filmpje, maar hier heb je eigenlijk helemaal niks, dus uiteindelijk hebben we toch de hele dag door de stad gelopen. Zo zijn we naar het Crazy House geweest, een hotel/Alice in Wonderland huis. Een heel raar hotel, wat je voor een beetje geld ook kan bekijken. Overal rare kleine kamers en gangen en trappen en binnenplaatsen (zie foto’s). Erg leuk om te zien. Wel is dit hotel een keer gesloopt door de overheid omdat het niet in het sosialistisch plaatje past (alles wat anders is, is fout), maar het is gelukkig weer herbouwd. Verder zijn we naar een reisbureau gegaan die allemaar adventure dingen oganiseert (kajakken, canyoningen, jungletochten, mountainbiken, klimmen) omdat ik heel graag wat in de bergen wou doen. Maar het bleek het allemaal net niet te zijn, helemaal niks met wild water, kajakken was op plat water en de rest was na uitgebreid lezen wat het allemaal inhield toch niet zo heel erg interresant (of duur). Dus besloten we zelf maar de volgende dagen te vullen.

Donderdag hebben we een motorbike gehuurd en zijn we wat rond gaan rijden, zo zijn we rond een heel mooi meer gereden, en hebben we daar wat gegeten en gedronken en hebben we het gebied wat verkend. Ook zijn we op zoek gegaan naar een standbeeld van een gigantische haan, maar dat hebben we helaas niet gevonden. Toen er dreigende donkere wolken aankwamen besoten we maar naar huis te gaan. Maar toen we bijna thuis waren kwamen we een veroest oude motordriewieler tegen dat, als je Mark moet geloven, een erg bijzonder exempaar was. Dus Mark racede erachteraan en ik achterop met mijn camara foto’s proberen te maken, wat toch best lastig bleek te zijn op een hobbelweg. Na een heleboel foto’s en weer een stuk buiten de stad begon het opeens te regenen, dus weer snel naar het hotel. Nat aangekomen bleken de foto’s ook allemaal wazig te zijn door alle hobbels. Fotograaf zijn is volgens mij toch best wel een lastig beroep!

Toen we die avond opzoek gingen naar een restaurant, kwam Mark een electronica winkel tegen en zijn we op zoek gegaan naar camara’s, omdat het toch wel lastig is met een camera. Uiteindelijk heeft hij exact de zelfde camara gekocht als mij, alleen dan in een ander kleurtje. (een Sony Cyber-shot met 7.2 megapixels).

De volgende dag hadden we besloten naar de top van een hoge berg te lopen. We wouden daar met de fiets naar toe, maar we konden nergens een fietsverhuur vinden en het begon al laat te worden voor de 6 uur durende wandeling. Dus hebben we maar de taxi genomen, deze rit was toch wat duurder uitgekomen dat we berekend hadden. Bijna 5 euro voor 20 km. Maar na wat na rekenen bleek het toch een normale prijs te zijn. Dus toen stonden we daar onderaan de berg klaar voor de wandeling. Maar deze bleek toch een heel stuk moeilijker te zijn dat we gedacht hadden. Dit kwam voornamelijk door het gebrek aan schaduw. In het begin liepen we door weilanden en daarna door ver uitelkaar liggende naaldbomen, die ook maar weinig schaduw boden. (voor de Honhoffjes: het leek hier net op Ettelshied, helemaal niet op Vietnam). Na anderhalf uur door de zon lopen kwamen we eindelijk jungle tegen. Helemaal al kapot van de hitte begon de klim pas echt, want nu ging het echt steil en moest je bijna klimmend omhoog. Dit vind ik normaal gesproken hartstikke leuk, maar niet als je bijna een zonnesteek hebt van de hitte. We hadden ook geen idee hoever we nog moesten, want in de jungle konden we alleen een paar meter van de pad voor ons zien en toen onze water voorraad ook nog eens bijna op was hadden we (of voornamelijk ik, want Mark kan veel meer hitte hebben) maar besloten terug te gaan. De terugweg was veel leuker, het was al een beetje afgekoeld en naar beneden lopen is een stuk minder zwaar, nu kon ik pas echt genieten van het uitzicht. De planten de de jungle, de rust tussen de naaldbomen (had gelijk de neiging om als Maria uit de Sound of Music in zang uit te barsten) en als laatste de uitzicht over alle akkertje waar Mark ook een filmpje(klikken!) van heeft gemaakt. Zo hebben we toch nog genoten van de wandeling. Beneden aangekomen bleek er ook een lokale bus naar Dalat terug te gaan (voor 25 cent). Die hebben we uiteindelijk maar genomen. Bij de bushalte waren we heel erg interresant. We stonden namelijk in een heel klein dorpje die niet zo heel veel blanke mensen te zien krijgen en dat we met de lokale bus gingen vonden ze al helemaal raar. Dus er stonden gelijk een groep kinderen om om heel die moesten lachen om alles wat we deden en alle engelse zinnen die ze op school hadden geleerd naar nog schreeuwde. Een aardig meisje kwam naar ons toe om in gebrekkig engels uit te leggen dat de bus over 10 minuten aankwam. Ook weer leuk om te zien hoeveel mensen er in een bus passen, wij hadden gelukkig de laaste zit plaatsen, maar daarna bleven er maar mensen instappen, het woord “vol” kennen ze hier geloof ik niet.

Gister zijn we met de bus naar Saigon vertrokken. De buschauffeur reed zoals gewoonlijk weer als een gek. Maar ons kon gelukkig niks overkomen. Tijdens de lunchpauze stapte de buschauffeur namelijk uit met drie wierookstokjes die hij in een houdertje stopte voor op de bus en een klein gebedje maakte. Of de goden er eventjes voor kunnen zorgen dat we veilig aankomen..

Nu zitten we in Saigon en het enige wat ik er nu al over kan zeggen is dat het warm is, heeeeeeeel warm en daar moet ik nog even aan wennen. Vanochtend liepen we naar een marktje (15 min lopen) en kwamen er achter dat het eigelijk te warm is om zulke afstanden te lopen. Het valt ons ook op dat de lokale bevolking hier ook helemaal niet loopt, iedereen heeft een scootertje en maakt daar alle afstanden mee. Mischien dat we morgen ook wel een scootertje gaan huren. Maar ik ben blij als we dadelijk weer naar het noorden gaan richting Cambodja, want ik ben niet echt gemaakt voor hitte, 25 graden vind ik prima. Volgend jaar maar weer naar de sneeuw!